Hz. Peygamber’in (s.a.v) Tevazu

Tevazu “kişinin alçak gönüllü olması, insanlara karşı kibir ve gururla davranmaması, kulluk şuurunu her daim hissetmesi” anlamlarına gelir. Fahr-i Kâinat Efendimiz (sallallahu aleyhi vesellem) âlemlerin kendisi hürmetine yaratıldığı kimse olmasına rağmen tevazunun da en büyük örneğidir.

O, “Sen olmasaydın sen olmasaydın ben bu âlemleri yaratmazdım” hitabının muhatabıdır. İslâm’ın peygamberi ve İslâm devletinin başkanı, kahraman ve muzaffer orduların komutanıdır. Fakat o tüm bunları kesinlikle imtiyaz vesilesi olarak kullanmamış, kibir ve gurur içerisinde hiçbir zaman olmamıştır. Her davranışında, söz ve fiilinde tevazu üzere olmak Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi vesellem) en belirgin ahlâkıdır.

Peygamber Efendimiz’in güzide ashabından Ebû Musa el-Eş‘arî (radıyallahu anh) gönüller sultanı Allah Resûlü’nün tevazuunu şöyle anlatmıştır: “Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) merkebe biner, kaba yünden dokuma elbiseler giyer, koyunlarını sağar, misafirlerine bizzat kendisi hizmet eder ve ikramda bulunurdu.”

Semerkand Takvimi

🔥12 Defa Okundu

Bâhiš Muhammed

Araştırmacı Yazar. 3 hizmet vermektedir. 1 - Web Site Tasarımı 2 - Makale Yazarlığı 3 - SEO Hizmeti

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir